BLOG | 28.03.2020

Diety dla pracowników w delegacji zagranicznej

Zgodnie z przepisami kodeksu pracy, pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy, przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową. Szczegółowe przepisu w tym zakresie znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.

 

Pracownikom zatrudnionym u innego pracodawcy niż państwowa lub samorządowa jednostka sfery budżetowej, warunki wypłacania należności z tytułu podróży służbowej określa się w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie wynagradzania, albo w umowie o pracę, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu wynagradzania. W stosunku do tych pracowników obowiązuje zasada, że  postanowienia układu zbiorowego pracy, regulaminu wynagradzania lub umowy o pracę nie mogą ustalać diety za dobę podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju w wysokości niższej niż dieta z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju określona dla pracowników państwowych lub samorządowych jednostek sfery budżetowej. Gdyby jednak układ zbiorowy pracy, regulamin wynagradzania lub umowa o pracę nie zawierał postanowień dotyczących należności na pokrycie kosztów podróży służbowych, wówczas pracownikowi przysługują z tego tytułu należności odpowiednio według przepisów rozporządzenia właściwego ministra.

 

Dieta w czasie podróży zagranicznej jest przeznaczona na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki. Należność z tytułu diet oblicza się w ten sposób, że za każdą dobę podróży zagranicznej, jak również w przypadku podróży zagranicznej trwającej mniej niż dobę, lecz ponad 12 godzin przysługuje dieta w pełnej wysokości. Z kolei za niepełną dobę podróży zagranicznej należne jest odpowiednio: do 8 godzin – 1/3 diety, ponad 8 do 12 godzin – 50% diety. Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej jest różna w poszczególnych państwach. Konkretne kwoty znajdujemy w załączniku do ww. rozporządzenia. Dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży zagranicznej. W przypadku podróży zagranicznej odbywanej do dwóch lub więcej państw, pracodawca może ustalić więcej niż jedno państwo docelowe.

Gdy pracownik w czasie podróży zagranicznej ma zapewnione bezpłatne, całodzienne wyżywienie lub gdy korzysta on z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, należy mu się wówczas 25% diety ustalonej zgodnie z zasadami omówionymi powyżej. W przypadku braku wyżywienia całodniowego, kwotę diety zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio: śniadanie – 15% diety, obiad – 30% diety i kolacja – 30% diety. Dieta nie przysługuje pracownikowi, który otrzymuje w czasie podróży zagranicznej należność pieniężną na wyżywienie. Jeżeli należność pieniężna jest niższa od diety, pracownikowi przysługuje wyrównanie do wysokości należnej diety.