Ubezwłasnowolnienie powoduje utratę możliwości samodzielnego podejmowania decyzji prawnych. W niektórych przypadkach jest to konieczne dla dobra danej osoby oraz jej otoczenia. Dowiedz się, jak wygląda sprawa o ubezwłasnowolnienie i jakie są prawne podstawy do podjęcia takiej decyzji. 

 

Ubezwłasnowolnienie – kiedy jest uzasadnione?

ubezwłasnowolnienie warunkiKażda osoba w chwili ukończenia 18 roku życia w świetle polskiego prawa zyskuje pełną zdolność do czynności prawnych. Może więc zawierać różnego typu umowy, zaciągać zobowiązania i świadomie podejmować decyzje dotyczące zatrudnienia, leczenia, czy zawarcia związku małżeńskiego. Niestety w niektórych przypadkach nie jest to możliwe, ze względu na pewne choroby lub zaburzenia. W takiej sytuacji dla dobra zarówno danej osoby jak i jej otoczenia konieczne jest wystąpienie z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie. 

 

Czym jest ubezwłasnowolnienie całkowite?

Ubezwłasnowolnienie jest pojęciem określającym całkowitą lub częściową utratę zdolności do czynności prawnych danej osoby. Warunki, na podstawie których może nastąpić ubezwłasnowolnienie określone zostały w Kodeksie cywilnym. Mówi on o tym, że możliwe jest całkowite ubezwłasnowolnienie osoby, która ukończyła 13 rok życia, niezdolnej do tego, aby samodzielnie kierować swoim działaniem. 

 

Przyczyny tego stanu mogą być związane z występowaniem choroby psychicznej, czy niepełnosprawności intelektualnej (określonej w polskim prawie mianem niedorozwoju). Mogą to być również innego typu zaburzenia psychiczne lub uzależnienia. 

  Regulamin sklepu internetowego - co powinien posiadać?

 

Ubezwłasnowolnienie częściowe – na czym polega?

W niektórych przypadkach zamiast ubezwłasnowolnienia całkowitego, można zastosować ubezwłasnowolnienie częściowe. Dotyczy ono osoby pełnoletniej, która cierpi na zaburzenia psychiczne utrudniające jej podejmowanie samodzielnych decyzji. Może to również być podyktowane uzależnieniem, na przykład alkoholizmem lub narkomanią. Uznaje się jednak, że osoba taka potrzebuje po prostu pomocy w prowadzeniu swoich spraw. Jej stan jednak sprawia, że nie kwalifikuje się do ubezwłasnowolnienia całkowitego.

 

Jak złożyć wniosek o ubezwłasnowolnienie?

O ubezwłasnowolnieniu danej osoby decyzję podejmuje sąd. Z wnioskiem może wystąpić rodzina danej osoby. Może być to więc małżonek lub krewni w linii prostej, a więc rodzice,  dzieci, wnuki bądź rodzeństwo. Wniosek może też zostać złożony przez przedstawiciela ustawowego danej osoby lub przez prokuratora.

 

Wniosek o ubezwłasnowolnienie należy złożyć do Sądu Okręgowego, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby, która ma być ubezwłasnowolniona. Do wniosku należy dołączyć stosowną dokumentację. Musi ona wykazywać, że rzeczywiście zachodzą podstawy do ubezwłasnowolnienia danej osoby. Powinna to być zatem dokumentacja medyczna, która świadczy o istnieniu choroby psychicznej, niepełnosprawności intelektualnej lub innego typu zaburzeń. Co istotne, zaburzenia te muszą wpływać znacząco na zdolność do samodzielnego decydowania o czynnościach prawnych.

  Rozwód z orzeczeniem o winie czy bez?

 

Sprawa o ubezwłasnowolnienie – jak wygląda?

Po rozpoczęciu postępowania sądowego osoba, której dotyczy sprawa, zostaje poddana badaniom psychiatrycznym lub psychologicznym. Może również być badana przez biegłego neurologa. Specjaliści sporządzają opinie na temat stanu zdrowia danej osoby, które następnie przedstawiają sądowi. 

 

Sąd podczas rozprawy przesłuchuje również osobę, która ma zostać ubezwłasnowolniona. Może również powołać świadków, którzy będą mogli wypowiedzieć swoje opinie na temat osoby, które dotyczy postępowanie. Następnie, na podstawie zgromadzonych dowodów i zeznań, sąd podejmuje decyzję o tym, czy należy ubezwłasnowolnić daną osobę. 

 

Ubezwłasnowolnienie – konsekwencje 

Osoba ubezwłasnowolniona całkowicie traci zupełnie możliwość podejmowania czynności prawnych. Jeśli więc nawet taka osoba podpisze umowę, czy zaciągnie jakieś zobowiązanie, taka czynność jest nieważna. Nie może ona też zarządzać swoim majątkiem. Osoba całkowicie ubezwłasnowolniona może jedynie podejmować czynności mało znaczące, czyli proste codzienne sprawy, takie jak robienie zakupów, czy korzystanie z drobnych usług. 

 

Sąd opiekuńczy ustanawia dla osoby ubezwłasnowolnionej całkowicie opiekuna, którego zadaniem jest rzetelne sprawowanie opieki nad osobą ubezwłasnowolnioną. Musi on także załatwiać wszelkie sprawy urzędowe i bankowe. Może także zarządzać majątkiem osoby ubezwłasnowolnionej, uzyskawszy jednak wcześniej zezwolenie sądu. Opiekunem zostaje zwykle ktoś z rodziny osoby ubezwłasnowolnionej.

  Wycinka drzew na działce - jakie warunki należy spełnić?

Osoba ubezwłasnowolniona częściowo w niektórych przypadkach może zarządzać własnym majątkiem. Jeśli jednak sąd zadecyduje inaczej, konieczne jest ustanowienie kuratora. Osoba ubezwłasnowolniona częściowo może zwykle zawierać związek małżeński, w przeciwieństwie do osoby ubezwłasnowolnionej całkowicie.

Jeśli potrzebujesz pomocy ze sprawami, które związane są z ubezwłasnowolnieniem, to skontaktuj się z nami. Najlepszy adwokat Poznań Ci pomoże!

 

Ubezwłasnowolnienie – częste pytania

Jak długo trwa postępowanie o ubezwłasnowolnienie?

Sprawa o ubezwłasnowolnienie z reguły trwa kilka miesięcy. Jeśli sprawa się przedłuża, można jednak poprosić o ustanowienie doradcy tymczasowego.

 

Czy ubezwłasnowolniony może mieszkać sam?

Osoba ubezwłasnowolniona może mieszkać sama, o ile jest w stanie samodzielnie funkcjonować (np. robić zakupy, gotować, wykonywać inne podstawowe czynności). W innym przypadku, powinna mieć zapewnioną opiekę.